Kiedy latem 2020 roku wylądował na Netflixie , przebój Barbary Bialowas i Tomasza Mandesa „365 dni” zaoferował streamerowi coś wyjątkowego: jego własną wersję „Pięćdziesięciu twarzy szarości” wraz z cienkimi jak papier fabułami, podobno perwersyjnymi seks oraz popularną serię książek, która zawierała dwie kolejne książki, które już czekają na film. Dwa lata później popularna, ale kontrowersyjna seria filmowa porywa pierwszy sequel, prawie dwugodzinny romans, który nie tylko przesuwa granice wysmakowanej rozrywki, ale po prostu przetacza się nad nimi w służbie jeszcze bardziej problematycznej wycieczka, która jest na przemian zabawna i nudna. Seksowna, prawda?

Pierwszy film Bialowasa i Mandesa wiernie trzymał się materiału dostarczonego przez autorkę (i współscenarzystę) Blankę Lipińską: znudzona polska hotelarz (Anna Maria Sieklucka jako Laura) staje się obiektem obsesji seksownego, choć poważnie popieprzonego mafioza o imieniu Massimo (Michele Morrone). Pragnienie Massimo dla Laury, początkowo rozpoczęte po tym, jak zauważył ją na plaży, zanim jego ojciec został zamordowany na jego oczach (ta stara historia), kończy się tym, że mafijny don w końcu ją wyśledził, porwał ją i przyrzekł uwięzić na 365 dni dopóki się w nim nie zakocha.

Mów, co chcesz o tej fabule — że jest obrzydliwa, brutalna, gwałtowna, mizoginistyczna, wszystko to i wiele więcej! — ale w świecie „365 dni” ułożyło się tak, jak planował Massimo. Laura opiera się, a potem nie. Oboje zakochują się w sobie, uprawiają energiczny seks w różnych miejscach i decydują się spędzić razem resztę swojego życia, niech diabli wezmą dobry gust lub zdrowy rozsądek. A potem szok się kończy: Laura zostaje (może?) zabita przez wrogów Massimo, a film kończy się, gdy jej życie wisi na włosku.

„365 Days” nie przejmowało się konwencjami narracyjnymi, tak samo jest z „ 365 dni Ten dzień ”, który zaczyna się od bardzo żywej Laury, wystrojonej w seksowną suknię ślubną i najgorszą farbę jaki kiedykolwiek widziałeś, przygotowany, by iść do ołtarza z Massimo. Ale nie przed zdrową imprezą przedślubną, która zaczyna się od tego, że mówi do przyszłego męża: „Nie mam majtek” i kończy się tylko wtedy , gdy jej zszokowana przyjaciółka Olga pojawia się na scenie. (Warto zauważyć, że Olga, grana przez powracającą gwiazdę, Magdalenę Lamparską, ma własne problemy do rozwiązania; jest to jeden z bardziej niezamierzonych przezabawnych fragmentów filmu, w którym jest zdecydowana pouczać swoich zboczonych kumpli o dobrym guście, kiedy jest z nagim brzuchem do oficjalnego ślubu. Naprawdę, co za świat .)