Jest to nieuniknione, gdy zadając pytania innym, zastanawiasz się, jakie mogą być twoje własne odpowiedzi. Może nie wszyscy reporterzy czy dziennikarze czują się w ten sposób, ale czasami, kiedy przeprowadzam z kimś wywiad, muszę powstrzymać się od udzielenia odpowiedzi podczas zadawania pytania, aby przypadkowo nie skłonić osoby, z którą rozmawiam, do podążania za moimi myślami. W bez wysiłku czarującym „C'mon C'mon” Mike'a Millsa , Johnny ( Joaquin Phoenix) jest producentem audio, który pyta niezliczone dzieci o ich przemyślenia na temat przyszłości i ich społeczności. Niektórzy boją się, inni mają nadzieję, niektórzy chcą, aby świat się dogadał, inni po prostu chcą, aby świat widział ich takimi, jakimi są. Ma to wprowadzić widzów w refleksyjny nastrój, nawet Johnny nie spędza reszty filmu na rozmyślaniach o przyszłości. Jak większość dorosłych, po prostu stara się przetrwać dzień: żonglując wieloma zadaniami, powstrzymując kryzys, zanim się pogorszy, lub po prostu próbuje pomóc innej potrzebującej osobie. Przerywanie, by zadawać pytania dotyczące swojej pracy, jest prawdopodobnie jednym z niewielu przypadków, kiedy myśli o własnych odpowiedziach. To znaczy, dopóki nie zamieszka z dociekliwym dzieckiem z własnym zestawem pytań.

Tak jak w doskonałych wcześniejszych filmach Millsa „ Początkujące ” i „ Kobiety XX wieku ”, prawdziwymi narracjami napędzającymi nasze historie są ludzie w naszym życiu: ci, których kochamy, z którymi się kłócimy, przeciw którym buntujemy się, zawodzimy i tych, do których biegniemy po pocieszenie. W „C'mon C'mon” Johnny przychodzi z pomocą swojej na wpół zrażonej siostrze Viv ( Gaby Hoffmann ), kiedy musi udać się do Północnej Kalifornii, aby pomóc jej choremu psychicznie mężowi Paulowi ( Scoot McNairy ) w leczeniu. Wspólne tło bólu i słów, których nie mogli cofnąć, rozdzieliło dwoje rodzeństwa po śmierci matki. Teraz Viv prosi Johnny'ego, aby zaopiekował się jej przedwcześnie rozwiniętym synem, Jesse ( Woody Norman), W Los Angeles. Wciągnięty w pełnoetatową rolę opiekuńczą swojego siostrzeńca, Johnny zyskuje nowe uznanie dla świata, jak trudno jest być rodzicem i wiele chwil radości i frustracji, które się z tym wiążą.