Na weselu Nyles (Samberg) i jego znacznie młodsza dziewczyna Misty (Hagner) spędzają czas w pokoju hotelowym i od samego początku coś jest nie tak z Nylesem. On i Misty próbują uprawiać seks, ale jest znudzony. Przybywa na wesele w hawajskiej koszuli, pijąc piwo z puszek podczas ceremonii. Wygląda jak typowy chłopczyk, „odgrywający” pod wpływem alkoholu. Sarah (Milioti, znakomita, bezbronna i na zmianę pilnowana) jest ponurą druhną, która wie, że jej rodzina uważa ją za „obciążenie, które za dużo pije i pieprzy”. W końcu jej młodsza siostra jest tak bezinteresowna, że ​​oddała szpik kostny komuś, kto go potrzebował. Jak starsza siostra może z tym konkurować? Nyles podrywa Sarah, mimo że spotyka się z Misty, i obaj wpadają na pustynię, by zaimprowizować seks na głazach. A potem… sprawy przybierają szalony obrót. Okazuje się, że Nyles utknął w jakiejś pętli czasowej, w której wciąż na nowo przeżywa ten sam dzień, a la „Dzień świstaka ” (wyróżnia się brak jakiegokolwiek słownego odniesienia do „Dzień świstaka”. „Dzień świstaka” i jego koncepcja jest tak dobrze znana, że ​​gdyby ktoś faktycznie utknął w pętli w prawdziwym życiu, prawdopodobnie powiedziałby: „Poczekaj minutę, czy jestem teraz w „Dzień świstaka”?”)

Sposób działania pętli czasu ujawnia się powoli. Nyles wielokrotnie próbował się zabić. Brak szczęścia. Śpi ze wszystkimi na weselu przy różnych okazjach, w tym z jednym z drużbów, tylko po to, by trochę urozmaicić. To nie ma znaczenia. Wciąż budzi się w tym samym pokoju hotelowym, a Misty namawia go, żeby się ubrał. Zanim Sarah wkracza w pętlę, Nyles dotarł do strefy beztroski ze swoim kłopotliwym położeniem. Życie jest teraz dla niego bez znaczenia. Czas jest bez znaczenia. Nie może zmienić swojego przeznaczenia. Jedyne, co można zrobić, to bawić się, robiąc ogromne pijackie sceny na weselu, tylko po to, by zobaczyć szokujące reakcje. Jednak reakcja Sary na wciągnięcie w pętlę nie jest pasywna. Mówi do Nylesa: „Nie chcę, żeby jutro było dzisiaj. Chcę, żeby jutro było jutrem”.

To, jak to wszystko się rozgrywa, jest jedną ze szczególnych przyjemności filmu. Historie pętli czasowych są opowiadane w nieskończonych wariantach. Oczywiście jest też „Dzień świstaka”. Jest też niedawny serial Netflix „Rosyjska lalka”. „ Edge of Tomorrow ” to niezwykle zabawna wersja dwóch postaci utkniętych w pętli, dostosowujących swoje zachowanie, gdy popełniają te same błędy w kółko, próbując naprawić sytuację. W długo trwającym serialu CW „Supernatural” ( o którym pisałem tutaj w marcu ) jednym z najbardziej uwielbianych przez fanów odcinków jest „Mystery Spot”, inspirowany „Dzień świstaka”. „Palm Springs” nie tyle zapożycza z nich, ile idzie własnym torem. Możesz myśleć, że wiesz, dokąd to zmierza,utrzymuj świeżość, rozwijając pomysły w ciągłym stanie zmian.