Akcja filmu, będącego adaptacją bestsellerowego thrillera Jakuba Szamałka, rozgrywa się w zimnej, brudnej i deszczowej Warszawie. Młody dziennikarz musi nie tylko stopniowo odkrywać jej tajemnice, ale przede wszystkim nauczyć się, że w dzisiejszych czasach nie ma czegoś takiego jak prywatność: po obejrzeniu Ukrytej sieci podświadomie będziesz sprawdzał, czy pokrywa kamery na twoim laptopie jest nadal bezpieczna.

Do pewnego stopnia Ukryta sieć jest filmem o inwigilacji. W pierwszej scenie reżyser Piotr Adamski każe nam oglądać scenę wypadku z perspektywy kamery pokładowej. W dalszej części filmu nie brakuje jednak ujęć z kamer na domofonach i innych urządzeniach elektronicznych. Twórcy filmu sugerują, że nowe technologie pozbawiają nas prywatności. Jednym nieostrożnym kliknięciem obcy mogą uzyskać dostęp do wszystkich naszych danych i wykraść filmy, na których się masturbujemy. To właśnie przytrafia się Julicie Voitovic, młodej dziennikarce, która zaczyna węszyć wokół tragicznej śmierci gwiazdy telewizyjnej.