Prezentacja Abla Gance’a Napoleon cały film jest jednym z wielkie wydarzenia rozrywkowe lat 80. i logistyka imprezy trochę mało cudowne. Ten epicki niemy film, który został pokazany po raz pierwszy w Paryż w 1927 roku z Charlesem De Gaulle'em siedzącym uważnie na widowni, bardzo prawie zaginął na zawsze.

Zrobiony tuż pod koniec ery kina niemego okrzyknięto go arcydziełem odrzucane przez wystawców jako zbyt długie, zbyt niepraktyczne, aby można je było pokazać. Zostało wycięte w krótsze wersje autorstwa Abla Gance'a i innych. Całe sceny zniknęły i były przypuszcza się, że zaginął. Film Napoleon online stał się legendą, o której dużo się mówi, a której nigdy nie oglądano.

I jednak (to jest cud) praktycznie w pełni odrestaurowany druk „Napoleon” gra w ten i następny weekend w Chicago Theatre. To zostanie pokazany tak, jak miał być pokazany, na gigantycznym ekranie w wielkim stylu pałac filmowy. Oraz w orkiestrze dyrygując swoją autorską partyturą filmu Carmine Coppola poprowadzi około 60 muzyków i potężna kadra teatralna Organy Wurlitzera z akompaniamentem.

To jest też niewątpliwie jakimś cudem, że teatr jest prawie wyprzedany, w cenie od 10 do 20 dolarów za bilet (niektóre bilety pozostają na następny weekend). To jest ten rodzaj filmu wymagającego showmanu i renowacji, i znalazł swoje dwa anioły w Kevinie Brownlowie i Francisie Fordie Coppoli.

Brownlowa to brytyjski historyk filmu, który odnalazł zaginiony materiał filmowy „Napoleon” w światowych archiwach filmowych i który współpracował z Gance’em, obecnie 92 lata, nadzorując pięcioletnie zadanie rekonstrukcji filmu. Coppola to amerykański producent-reżyser, który słusznie założył, że tak będzie z publicznością zaintrygowany spektakularną prezentacją cichego klasyka w pełnym wydaniu wsparcie orkiestry.

On zlecił skomponowanie ścieżki dźwiękowej swojemu ojcu, Carmine’owi Coppoli. Karmin jest wieloletni dyrektor muzyczny przedstawień na Broadwayu i nagrodzony Oscarem kompozytor m.in muzyka do „Ojca chrzestnego” jego syna filmy. Jego wynik dla „Napoleon”, który usłyszałam zeszłej zimy podczas występu w Radiu City Music Hall to właśnie taka muzyka, jakiej potrzebuje ten film: brawurowa, pełna energiczny, bezwstydnie romantyczny, wcale nie bojący się cytować „Marsylia” przy każdej odpowiedniej okazji.

Dla prawie wszyscy członkowie współczesnej widowni filmowej, ten pokaz Napoleon cały film będzie reprezentować pierwsze doświadczenie widzenia ciszy film z orkiestrą na żywo.

To było dla mnie coś wspaniałego i wspaniałego doświadczenia. Ogromny rozmiar obrazu i wielki autorytet orkiestry połączyły się wyzwolić „Napoleona” z ograniczeń realizmu. Jedno my Członkowie ery talkie zapominają, że są to postacie z gadających filmów zmuszeni, w zasadzie, do mówienia językiem potocznym lub brzmiącym ryzykownie śmieszny. A ich realistyczna mowa ma tendencję do zakotwiczenia samych filmów sferę dosłownych możliwości.

Gance'a „Napoleon” nie ma takich ograniczeń. Film odważnie operuje symboliką, niezwykle dramatyczne, przekrojowe obrazy na podzielonym ekranie i niesamowite efekty specjalne nas ponad głowę swoją fantazją i idealizmem. W jednej scenie zastosowano efekty specjalne pokazać francuski Senat dosłownie kołyszący się jak fale oceanu; jest edytowany równolegle z przetrwaniem przez Napoleona burzy na morzu.

Sceny wywołało to spontaniczny aplauz, kiedy obejrzałem film w Radio City Music Hala. Niektórzy krytycy zadawali sobie, nie bez powodu, pytanie, czy publiczność mógłby oklaskiwać sam fakt, że Ganceowi udało się osiągnąć swój cel skutki W 1927 r.: Argumentuje się, że nie tyle chodzi o to, co robi, ile kiedy był w stanie to zrobić.

To jest dobre pytanie. Film Napoleon cda kończy się np. spektakularnym trójekranowym, tryptyk z trzema kamerami, który stanowi późniejsze zastosowanie tej zasady po raz pierwszy zaadaptowany jako Cinerama. Czy klaskamy z powodu technicznych osiągnięć Gance’a? W w tym przypadku myślę, że nie.

Gdy Napoleon zalukaj dokonuje przeglądu swoich dosłownie tysięcy żołnierzy a potem jeździ konno przez cały obszar trzech ekranów, tak mi się wydaje poczułem nie tylko techniczny podziw, ale prawdziwe, rosnące poczucie zachwytu: Tam jest wiele obrazów w „Napoleonie” które są tak wspaniałe, tak wypełnione twórczą żywiołowość ich twórcy, że ogarnia nas spontaniczny entuzjazm.

Kino stały się romansami, historią, dramatem, fantazją i realistycznymi portretami życia. Ale zanim stały się czymkolwiek innym, były spektaklem. Sam fakt, że zostały stworzone w Napoleon cały film, że przedstawiały nam obrazy, które w rzeczywistości nie istniały obecność, był wystarczającym powodem, aby pojechać. I rozwinęły się z czystego spektaklu nieuchronnie w spektakularną epopeję, co najważniejsze w „Narodzinach” Griffitha naród” w 1915 r.