Jack Reacher cały film (Tom Cruise) nie jest gadatliwym facetem. Jest samotnikiem bez drugiego imienia i stałego adresu. Mieszka w pchlich motelach, porusza się autostopem i ma tendencję do komunikowania się za pomocą pięści, ale tylko wtedy, gdy wielokrotne ostrzeżenia zawiodły. Nie jest, delikatnie mówiąc, materiałem na ojca ani na męża.

Oczywiście „Jack Reacher online: Nigdy nie wracaj”, oparty na powieści Lee Childa, ma świetny pomysł wyposażenia Jacka z prowizoryczną rodziną nuklearną składającą się z major armii Susan Turner (Cobie Smulders), której błędnie zrzucono na nią krwawy spisek, oraz nastolatki dziewczyna o imieniu Samantha Dayton (Danika Yarosh), która może, ale nie musi, być córką Jacka z poprzedniego igraszki.

Jest to rodzaj konfiguracji, z którą Clint Eastwood mógł sobie poradzić w tamtych czasach ze śmiałością – a właściwie wczesne arcydzieło Eastwooda „The Outlaw Josey Wales” opowiada podobną tematycznie historię o samotniku, który zakłada „rodzinę” – i choć Cruise jest drobny w porównaniu do Eastwooda, to jednak tworzy wiarygodną wersję Zez Clinta i śmiertelność wywołana włosami.

Jego występ stara się sięgnąć głębiej, niż pozwala na to film. Bardziej z oglądania Cruise'a niż z któregokolwiek z niezapomnianych dialogów, jakie wygłosił ten bohater, mamy wrażenie, że Jack stosuje przemoc, ponieważ to jedyna rzecz, w której jest naprawdę dobry; że może to być w istocie jego jedyna forma tchórzostwa – ucieczka od dorosłych obowiązków – i że nie ma pojęcia, co w spokojnych chwilach powiedzieć partnerowi lub dziecku.

Szkoda, że ​​„Jack Reacher cały film: Nigdy nie wracaj” nie wspiera Cruise’a i jego współpracowników, którzy zachowują się tak, jakby od tego zależało ich życie. Gdzieś tu ukryty jest świetny film – dziwna, ale urzekająca komedia rodzinna i medytacja na temat natury kontra wychowanie, z dodaną odrobiną strzelaniny i uderzenia – ale twórcy filmu nigdy nie wiedzą, jak to wydobyć.

W sposobie, w jaki reżyser Edward Zwick i jego współscenarzysta Marshall Herskovitz można dostrzec elementy kina akcji z Hongkongu z lat 80. (przepisując scenariusz Richarda Wenka) zestawia łamiące kości bójki na pięści ze śmiertelnie poważnymi, głupkowatymi scenami, w których Jack i Susan… który jest w zasadzie żeńskim Jackiem, z tą samą napiętą w gniewie szczęką w Reacher cda– walczącą o ochronę i bezmyślną matką Samanthą, podczas gdy trio biegnie od miasta do miasta, odpierając zabójców i próbując oczyścić imię Susan.

Ale Zwickowi brakuje szaleństwa Hongkongu, potrzebnego do nakręcenia tego rodzaju filmu. To inteligentny reżyser, ale zbyt poważny i ostrożny, jak na taki materiał.