Są filmy jak Strefa interesów cały film– jest ich wiele – które robią wrażenie od pierwszego obejrzenia, ale które zaczynają spływać jak garść piasku po wyjściu z kina. Są też inne, znacznie mniej liczne, które uderzają jak błyskawica po pierwszym obejrzeniu i pozostają z tobą, pozostawiając blizny w twojej psychice i subtelnie, ale trwale zmieniając paradygmat oglądania filmów na swojej osi.

Mistrzowski i mrożący krew w żyłach Strefa interesów zalukaj Jonathana Glazera zaliczał się dla mnie do drugiej grupy. Zostawiłem to wstrząśnięte i dotknięte; towarzyszyło mi to uparcie przez kolejne miesiące.

Jak zgodzi się większość fanów kina, tego rodzaju niezwykle intensywna reakcja na film to Święty Graal oglądania filmów. To znikomo rzadkie doświadczenie, które potęguje poczucie odkrycia, które wynika z praktycznie zerowej wiedzy o powstającym filmie (wiedziałem, że jest to luźna adaptacja powieści Martina Amisa pod tym samym tytułem, ale nic poza tym ).

Mając to na uwadze w Strefa interesów filman cc, zwracam się do wszystkich czytelników, którzy znajdują się w uprzywilejowanej sytuacji, nie wiedząc nic o Strefie zainteresowań , rozważ odłożenie tej recenzji i obejrzenie najpierw filmu. W przeciwnym razie czytaj dalej.

Określanie Strefa interesów cały film jako scenariusza adaptowanego może być mylące (mimo że film zapewnił sobie nominację do Oscara w tej kategorii oraz cztery inne, w tym za najlepszy film i najlepszą reżyserię).

Tak naprawdę film jest w dużej mierze swoją własną, ponurą, odważnie niekonwencjonalną całością, mającą wspólny z książką Amisa tytuł i lokalizację – Auschwitz, a dokładniej tuż za murami obozu, w domu wysokiej rangi nazisty i jego rodzina – ale niewiele więcej.