Oglądanie Zaplątani cały film w trzech lub dwóch wymiarach jest jak wejście do znanej, starej dzielnicy, która została gustownie i gruntownie odnowiona. Nie gentryfikowany, dokładnie i na pewno nie zrównany z ziemią, ale zmodernizowany.

Architektura — zwłaszcza ten zamek z wieżą ozdobioną girlandami chmur — jest mniej więcej taka, jaką ją pamiętacie, a wśród mieszkańców jest zwykła załoga księżniczek, budzących emocje bestii (koń i kameleon), złoczyńców i bufonów. Odgłosy otoczenia ( muzyka Alana Menkena ) przeniosą Cię z powrotem do zaczarowanego świata mdlącej tęsknoty i żywiołowych psot. Ale wystrój jest bardziej błyszczący, tempo nieco szybsze, ogólna atmosfera gładka i wydajna, z kilkoma mile widzianymi nutami wdzięku samoświadomego klasycyzmu.