Ten kolumbijski film – dość rzadki w europejskich kinach – ma dobre źródło napięcia, pozwalające na stworzenie porywającej opowieści o miłości i związanych z nią tematach (zazdrość, wierność, tęsknota itp.), Widoczne są raczej skrajne okoliczności. Niestety, mniej więcej pierwsza połowa jest dość prosta i przeciągła i zawiera wątpliwe elementy fabuły, np. Dlaczego policja tak poważnie zajęła się sprawą zaginięć. Włączenie tematu nazistowskiego do społeczeństwa Ameryki Łacińskiej również nie jest świeże. Owszem, było kilka ciekawych zwrotów akcji, ale sam koniec mógł być bardziej konkretny lub związany z zemstą, obecny tworzył rodzaj pustki, bez drżenia.