Klasyczna obudowa. Główna tajemnica Doors niesie ze sobą wiele intryg, ale ostatecznie film jest rozproszoną kolekcją symboli, metafor i pomysłów, które przypominają czerwone śledzie, ponieważ nigdy nie zostały w pełni opracowane i zbadane. Segmenty kończą się tak, jak stają się interesujące; sceny kluczowe są niepotrzebnie przeciągnięte i dramatycznie płaskie; szczegóły tej postapokaliptycznej rzeczywistości są niechlujne i niespójne; to dziwna mieszanka stylów, które przypominają źle dopasowane elementy układanki ze sklepu z dolarami. Jeśli czasami okaże się eksperymentalnym filmem artystycznym, możesz być pewien, że jest to najprawdopodobniej wynikiem ograniczeń budżetowych.