Pomijając niedogotowane metafory dotyczące macierzyństwa i niefortunnego punktu kulminacyjnego, jest wystarczająco dużo do polubienia w „Bird Box” Susanne Bier , którego premiera odbyła się w serwisie Netflix po limitowanej premierze kinowej. Większość jego siły pochodzi z dobrze wyreżyserowanego zespołu, który jest w stanie przekazać wysoką koncepcję koszmarnej sytuacji, nie tracąc przy tym ich człowieczeństwa. Leniwi krytycy i widzowie porównają go do „ Cichego miejsca ” (widziałem już, że nazywa się „Miejsce w ciemno”), ale jest to utwór, który w rzeczywistości czerpie więcej z „ Stephena Kinga's The Mist”, kolejna opowieść o paranoi, która ogarnia grupę nieznajomych, gdy mają do czynienia zarówno z nieznanym, jak i z obawą, że mogą nigdy więcej nie zobaczyć zewnętrznego świata lub w pełni zrozumieć, co się w nim kryje. Jestem frajerem rzeczy inspirowanych przez Kinga, a ten uderza w ten akord na tyle dobrze, że warto go zobaczyć podczas przerwy świątecznej. W szczególności Sandra Bullock wykonuje zazwyczaj solidną pracę, wspierana przez wspaniałą obsadę drugoplanową, w tym Trevante Rhodesa , Jacki Weaver , Danielle Macdonald , Sarah Paulson i Johna Malkovicha .

Na podstawie Josha Malermanapowieść „Bird Box” przecina dwa okresy – około pięć lat po końcu świata iw pierwszych dniach, kiedy wszystko się zawaliło. Rozpoczyna się w koszmarnej teraźniejszości, ale w rzeczywistości spędza więcej czasu w retrospekcjach z Malorie (Bullock), przyszłą matką niepewną, czy nawiąże więź ze swoim dzieckiem. W drodze na spotkanie z położną wypowiada się jej siostrze Jessice (Paulson) tyle, ile omawiają doniesienia o zbiorowych samobójstwach na drugim końcu świata. A potem „cokolwiek” się tam dzieje, wraca do domu, gdy ludzie zaczynają wyskakiwać przez okna w nadjeżdżający ruch uliczny. Te wczesne sceny absolutnego chaosu są dobrze obsługiwane przez Biera i naprawdę przerażające. Uchwyciła kompletny chaos na tym, co wydaje się być stosunkowo ograniczonym budżetem,

Co napędza masowe samobójstwa? Każdy, kto jest na zewnątrz, „coś widzi”, chociaż to, co widzi, pozostaje cudownie nieokreślone. Cokolwiek to jest, powoduje, że ich oczy stają się psychodeliczne i odbierają sobie życie. (Cóż, większość z nich to robi. Ale to na później w filmie.) Mała grupa ocalałych ukrywa się, w tym irytujący Douglas (Malkovich), również ciężarna Olympia (Macdonald), pobudliwy Charlie ( LilRel Howery ) i nieunikniona miłosne zainteresowanie Tomem (Rodos). Gdy kończą im się zapasy i zdają sobie sprawę, że będą musieli jakoś dostać się do sklepu, rośnie nieufność. I nikt nie może się do końca zgodzić, czy powinni kiedykolwiek otworzyć drzwi.

Materiał „ocaleni” przeplata się z dzisiejszym materiałem Malorie i dwójki dzieci o imieniu tylko Chłopiec (Julian Edwards) i Dziewczyna (Vivien Lyra Blair) w podróży w dół zdradzieckiej rzeki. Noszą opaski na oczy i Malorie ciągle im przypomina, że ​​lepiej ich nie zdejmować – bez względu na to, co słyszą. Fakt, że widzimy tylko Malorie, a każdy, kto obejrzał film, może przypuszczać, że są jej dziećmi i dziećmi Olimpii, dodaje przerażenia materiałowi z retrospekcji. Wszyscy inni w retrospekcjach prawdopodobnie umrą.