Duet „Lupin”, reżyser Louis Leterrier i gwiazda Omar Sy, ponownie spotykają się w nowym filmie akcji Netflix „The Takedown”, ale niestety wynik jest poważnie niedopracowany i niezręcznie problematyczny.

W sequelu francuskiego filmu „Po drugiej stronie torów” z 2008 roku w „The Takedown” występują Laurent Lafitte jako Francois Monge, Omar Sy jako Diakité Ousmane i francuska piosenkarka rockowa Izïa Higelin jako Alice. Reżyserem filmu jest Louis Leterrier („Lupin”, „Teraz mnie widzisz”), prowadząc nową listę francuskojęzycznych oryginałów Netflixa, które pojawią się w serwisie streamingowym.WGS

Oba filmy oddają hołd klasykom z lat 80., takim jak „Zabójcza broń” i „Gliniarz z Beverly Hills”, a Sy nawet regularnie nosi charakterystyczną dla Axela Foleya bejsbolówkę i dżinsy. Czasami filmy z kumplami o gliniarzach, gdy mają dobre składniki, takie jak odpowiedni scenariusz, dobra komedia fizyczna i dobrze wykonane sceny akcji, mogą być przepisem na przebój komediowy.

„The Takedown” niestety nie pozostało wystarczająco długo w piekarniku.

Nieobliczalni 2 obejrzyj online na Zalukaj

W poprzednim filmie Monge jest mobilnym detektywem paryskiej policji, a Ousmane jest policjantem, który dorastał w biedzie i wpadł na śledztwo w sprawie morderstwa Monge'a. Podzieleni wzdłuż linii klasowych, w końcu rozwiązują sprawę zbrodni, a Ousmane zyskuje zarówno awans, jak i przeniesienie na dzielnicę Paryża.

„The Takedown” powraca po latach i sytuacja się odwróciła. Ousmane jest lubianym i skutecznym komisarzem policji. Podczas gdy Monge, zdegradowany ze stanowiska szefa policji na zastępcę w innym okręgu, jest protekcjonalnym mizoginem, którego od czasu do czasu rasistowskie uwagi sprawiają, że zostaje spisany przez cały jego zespół.

Można założyć, że napisany w 2020 roku reżyser próbuje wypowiedzieć się na temat brutalności policji i niebezpieczeństwa niepohamowanej ksenofobii. Jednak odruchowe próby zwrócenia się do nich, jak wydział policji próbujący reklamować Ousmane'a jako twarz bardziej zróżnicowanego i integracyjnego oddziału, upadają i nigdzie nie idą. Próbując jak najlepiej zaprezentować Sy, Netflix wyraźnie poświęcił więcej uwagi swoim scenom akcji niż scenariuszowi. (Chociaż Lafitte dobrze sobie radzi z tym, co daje, będąc jego postacią, nie robi zauważalnego postępu w całym filmie).

Gdzie obejrzeć cały film Nieobliczalni 2?

Monge pozostaje kobieciarzem, nałogowym stepperem, podczas gdy Ousmane jest niezręczny i nie umawia się na randki. Ponadto postacie żeńskie zostają zredukowane albo do gderów, wiedźm, obiektów seksualnych, albo, w przypadku Alice, lokalnego gliniarza, który ma im pomóc, ukrytego rasisty i homofoba.

Ponadto próba zmierzenia się w filmie z rzeczywistymi ideologiami rasistowskimi kosztem ideologii queer jest również problematyczna. Na przykład, co zrozumiałe, Ousmane jest zdenerwowany, gdy Monge regularnie wyrzuca mu gazy z powodu przypadkowego rasizmu, któremu regularnie podlega w mieście. Ale Ousmane jest prawie apoplektyczny, gdy ktoś sugeruje, że on i Monde mogą być kochankami. Jest tak niewygodny, że nie może nawet znieść przebywania w pokoju z nagą, odciętą dolną częścią ciała ofiary pociągu w biurze koronera. 

Jeśli zdecydujesz się na oglądanie, zrób sobie przysługę i włącz napisy, ponieważ casting do głosu nie oddaje ani trochę głosów prawdziwych aktorów.

Ostatecznie „The Takedown” to głupi film z kumplem w stylu retro z co najmniej przyzwoitymi scenami akcji. W najgorszym przypadku jest to tak samo niezręczne, jak publicysta zajmujący się różnorodnością i integracją, który śledzi Ousmane'a, rozpaczliwie szukając odpowiedniego cytatu.