Za każdym razem, gdy dostajemy nowy film o Draculi jak Nosferatu cały film, ludzie chcą wiedzieć tylko, czy jest straszny. To zawsze wydawało się złym pytaniem. Te filmy nigdy mnie nie przestraszyły, przynajmniej nie w konwencjonalny sposób horroru-suspensu. Prawdziwszym testem jednej z tych rzeczy jest kwestia moralności cielesnej. Jak odrażającego potrafią uczynić filmowcy swojego wampira — jak trupiego, satanistycznego, szczurzego, chrapliwego, rodzynkowatego, skórzastego — aż stanie się po prostu zbyt brzydki, zbyt nieporęczny, nie tylko do oglądania, ale i do trzymania?

Czy aktor może tak przekształcić efekty, protetykę i rokoko, że poddamy się i ulegniemy pokręconej, morderczej zarazie górującej nad wszystkimi? To jedna z ledwie ukrytych zagadek w tym nowym filmie Roberta Eggersa o Draculi, „Nosferatu”: Co robisz, gdy zło całuje lepiej niż twój mąż?

Nic, obawiam się. Po prostu wirujesz wokół uczucia, jak bohaterka filmu Nosferatu online z epoki wiktoriańskiej, która jest w niebezpieczeństwie, aż zatoniesz, wołając o drapnięcie pazurami mrocznego lorda. Ten terror wydaje się osiągnięciem filmu. Eggers, wraz ze swoimi technikami rzemieślniczymi i aktorem Billem Skarsgardem, stworzył najbardziej obrzydliwie wyglądającego, najbardziej obleśnego, najbardziej ugotowanego, najbardziej zgniłego, najbardziej wąsatego, najmniej żywego Draculę, jakiego pamiętam.

A jednak to, co emanuje z tego Draculi — najstraszniejsza rzecz w nim — jest większe niż jakakolwiek z tej totalizującej mocy w Nosferatu na Zalukaj. Niestety, po ponad dwóch godzinach żucia, nabijania na pal, dzieciobójstwa i telepatii, byłem tak niespokojny ze współczucia dla całej tej seksualnej manipulacji, tak podatny na nią, że wstydzę się przyznać, że chciałem swojej kolejki. Zrób mi to, kochanie .