Wydaje się, że fakty i fikcja splatają się ze sobą, na tyle, że nie możemy powiedzieć, kiedy Mary wyobraża sobie wydarzenia lub czy faktycznie się wydarzyły – jak parne igraszki z niemożliwie idealną Grace. Miękkie drażnienie dziewczyny z dziewczyną wydaje się być powrotem do przeszłości, bardziej „Pamiętnikami czerwonych butów” niż „Podstawowym instynktem”.

Greer Grammer świetnie radzi sobie z byciem zbyt dobrym, aby mogło być prawdziwe. Rzeczywiście, trzy ślady pozwalają nam domyślać się ich przyzwoitości. Czy Maryja przekracza granice? Czy Tom uwiodę, czy da się uwieść? Czy Grace jest opiekunką konia trojańskiego – cała słodycz i lekkość, dopóki nie wyprzedzi rodziny? To właśnie sugeruje Elaine.