Poprzednie życie cały film to wzruszający opis historii, która mówi o tym, co by było, gdyby dwójka ludzi, dzieci, którymi byli, i dorośli, którymi się stali. Film śledzi ich przez lata, różnorodne spotkania, rozstania i kontynenty, a także doniosłe i zwyczajne kamienie milowe. To opowieść o przyjaźni, miłości, żalu i tym, co to znaczy naprawdę żyć tu i teraz. W pewnym sensie jest to film o podróży w czasie, bo choć dwójka bohaterów idzie do przodu, to jednak pozostają nierozerwalnie związani z przeszłością, co oznacza, że jest to także opowieść o życiu codziennym.

Poprzednie życie skupia się na Norze (w tej roli dorosła postać przez wspaniałą i subtelną Gretę Lee) oraz chłopcu o imieniu Hae Sung (Teo Yoo), choć głównie opowiada o niej. Po raz pierwszy spotykają się jako koledzy ze szkoły w swoim rodzinnym mieście, Seulu. Są czarujący – to dzieci – i blisko. „Jest męski” – mówi rozbawionej matce Nora, wówczas nazywana Na Young. „Prawdopodobnie wyjdę za niego za mąż”. Niedługo po rozpoczęciu filmu dzieci wracają do domu ramię w ramię, a ona ma spuszczone oczy. W szkole otrzymywał lepsze oceny, co było zapowiedzią jej ambicji w późniejszym życiu, co ją zdenerwowało. Hae Sung pociesza ją, bo to miły chłopak; stanie się miłym mężczyzną, ale do tego czasu jej już dawno nie będzie.

To filmowy debiut koreańsko-kanadyjsko-amerykańskiej dramatopisarki Celine Song („Endlings”), która jest także autorką scenariusza. Jej narracyjny kształt jest dość znajomy: rozpoczyna się w teraźniejszości, a następnie przenosi się w czasie o 24 lata, kiedy Nora była dziewczyną z warkoczami, której rodzina miała wyemigrować do Kanady. W prostych, naturalistycznych scenach i z tekstem na ekranie oznaczającym upływ czasu, Song podąża za Norą i Hae Sungiem, gdy ich drogi się rozchodzą i spotykają się ponownie w Internecie kilkanaście lat później jako młodzi dorośli. Po krótkim wirtualnym spotkaniu rozstają się. Mija kolejne 12 lat i spotykają się ponownie po raz drugi.

Skromność filmu Poprzednie życie online – jego intymność, ludzka skala, skromne lokacje i brak wizualnego przepychu – to jedna z jego mocnych stron. Bohaterowie mieszkają w domach, które są przyjemne, a jednocześnie zwyczajne, takie, w których możesz sobie wyobrazić, w jakich chcesz spędzać czas.

Jest kilka ważnych szczegółów „spójrz na mnie”, chociaż możesz zauważyć plakat Jacques’a Klasyk Rivette z 1974 r. „Céline i Julie pływają łódką” w domowym biurze ojca Nory w Seulu. Nie robiąc zbyt wiele z tej kinofilskiej aluzji, w „Rivette” jest moment, który wydaje się istotny: „Twoja przyszłość jest za tobą” – mówi jeden bohater do drugiego, co mogłoby posłużyć za slogan tego filmu Poprzednie życie cda.

Song płynnie wciąga Cię w świat swoich bohaterów. W miarę rozwoju Poprzednie życie przełącza się między Norą i Hae Sung w domu i poza nim, lekko szkicując, jak rozwinęło się ich codzienne życie. Mimo to Nora – i delikatnie skalibrowana gra Lee – pozostaje centrum grawitacji filmu.

Zanim Nora skończyła 20 lat, mieszkała w Nowym Jorku i została dramatopisarką. Dla kaprysu sprawdza Hae Sung na Facebooku i odkrywa, że on nadal przebywa w Korei Południowej i również jej szukał. Wkrótce oboje regularnie rozmawiają na czacie wideo, dopóki Nora nie zdecyduje, że musi zaangażować się w życie w Nowym Jorku.

Te sceny ponownego spotkania Nory i Hae Sung są przyjemne, częściowo dlatego, że Lee i Yoo miło spędzają czas w Poprzednie życie cały film. Ale gdy dni ustępują jednej nocy po drugiej, ta przerwa może również wydawać się dryfująca, a nawet trochę nieszkodliwa, prawie jak wypełniacz.

Częściowo dzieje się tak dlatego, że chociaż Yoo jest strasznie miłe dla oka i chociaż Song wciąż dodaje szczegóły na temat życia Hae Sung w Korei Południowej, postać ta nigdy nie zakorzenia się tak głęboko w historii jak Nora. Przez większość czasu jest w istocie widmową postacią, pięknym widmem na ekranie laptopa, którego otwarta twarz kryje niewiele, w tym wrażliwość i tęsknotę Hae Sunga.