Emma (Kaley Cuoco) prowadzi podwójne życie w Zabójcza gra cały film. Ma kochającego męża Dave’a (David Oyelowo) i dwójkę pięknych dzieci, ale dorabia też jako tajny zabójca. Jej częste „podróże służbowe” prowadzą do emocjonalnego i fizycznego dystansu od rodziny, zapomnianych rocznic i desperackich prób ponownego nawiązania kontaktu.

Kiedy Emma i Dave postanawiają urozmaicić swoje życie, spotykając się w hotelu jako rzekomi nieznajomi, aby mieć okazję do seksownego odgrywania ról, przypadkowe zderzenie życia osobistego i prywatnego Emmy wprawia ich obojga w chaos w Zabójcza gra cały film.

Kiedy Dave jest w domu i jest zmuszony liczyć się z nawałem nowych informacji, Emma kopie kamienie i strzela do Europy, by walczyć o swoje prawo do normalnego, bezpiecznego życia z rodziną.

Czasem dramat rodzinny, czasem komedia akcji, „Odgrywanie ról” traci okazję, by oprzeć się na którymkolwiek ze swoich zamierzeń. Scenariusz Setha W. Owensa wrzuca nas w sam środek domowego niepokoju pary po skoku i pomimo tego, że we wstępie do filmu nie starano się zbudować żadnego emocjonalnego fundamentu, fabuła posuwa się do przodu bez chwili namysłu.

Trzyma się tylko ustalonego zestawu scen na tyle długo, aby zapewnić wystarczający kontekst narracyjny, aby przenieść widzów do następnej sceny. Zanim przetworzymy szczegóły fabuły, zostajemy wrzuceni do kolejnej serii wypunktowań.

Konsekwencją tego zagmatwanego, roztrzęsionego tekstu jest sprint skupiony na fabule, który traci każdą szansę na oddanie się treści, czy to akcji, komedii, czy serca.

Zabójcza gra cały film ma być zabawny, ale nie wymaga czasu na rozkoszowanie się elementami, które sprawiają, że taki jest.

Po drodze słychać kilka chichotów, głównie ze strony Dave’a z „Oyelowo”, którego niedowierzanie i desperacja w zaistniałej sytuacji pozwalają na kilka dowcipnych jednostronnych wypowiedzi (takich jak kazanie Emmie, żeby „wzięła udział w zajęciach”, gdy ta wykrzykuje, że umie tylko zabijać do zrobienia). Jednak Cuoco w Zabójcza gra zalukaj, pomimo wcześniejszych dowodów swoich komediowych talentów („Teoria wielkiego podrywu”, „Stewardesa”), czuje się pusta.