Pierwszy sezon Władca Pierścieni Pierścienie Władzy na Zalukaj był jednym z największych ruchów podjętych przez dużą firmę w obecnej erze streamingu. Chociaż szybko stał się najchętniej oglądanym serialem serwisu streamingowego (i najdroższym) i okazał się w porządku u większości krytyków, serial nie odniósł sukcesu u większości długoletnich fanów JRR Tolkiena. Ten pierwszy rozdział Władca Pierścieni Pierścienie Władzy nie był arcydziełem w żadnym wypadku, raczej wadliwą adaptacją, która wciąż dawała wiele nadziei.

Wygląda na to, że premiera serialu została zakłócona przez napływ nienawiści rasowej od fanów online, a także przez fakt, że został wyemitowany mniej więcej w tym samym czasie co prequel „Gry o tron”, „Dom smoka”. Gdy zbliżała się data premiery drugiego sezonu, nie mogłem powstrzymać się od zastanawiania się, jak będzie wyglądała przyszłość tego serialu i czy kiedykolwiek będzie w stanie konkurować ze swoim rywalem z HBO. Na szczęście jasne jest, że wizja serialu nie została stłumiona, ponieważ serial wykonał wielki krok naprzód dzięki wspaniałemu drugiemu sezonowi.

Rozpoczynając dokładnie tam, gdzie zakończył się pierwszy sezon, Galadriela (Morfydd Clark) jest wstrząśnięta swoją podróżą z Halbrandem (Charlie Vickers), który w finale pierwszego sezonu okazał się być mrocznym czarodziejem Sauronem.

Trwające zauroczenie Galadrieli Sauronem i powód, dla którego ją pociągała, pochłania ją przez większość sezonu i zmusza ją do rozmyślania nad ciemnością, która może być obecna również w niej. To przyciąganie i odpychanie między Galdirel, którą znamy, a jej nieprzewidzianymi, mroczniejszymi zahamowaniami jest fascynujące do oglądania i pozwala na rozświetlenie ekranu postaci, która mogłaby wydawać się jednowymiarowa.

A nie wspomniałem nawet o wątku fabularnym Baby Gandalf, który zabiera nas do Rhûn z Nori i niespodziewanym pojawieniem się Poppy, która, jak się okazuje, jest nieustraszoną odkrywczynią, która z łatwością podąża za swoim przyjacielem i nie-Gandalfem przez pustynię i zabiera ze sobą ciasteczka i mapy, skutecznie ratując dzień, ponieważ to ma sens.

Albo co z tym nowym złym czarodziejem polującym na ISTAR (mówi to wiele razy, ISTAR, aby dać nam znać — mrugnięcie, szturchnięcie — że Obcy jest w rzeczywistości całkowicie Gandalfem) i kilkoma zamaskowanymi facetami, którzy wyglądają, jakby wyskoczyli prosto z Gwiezdnych Wojen lub Mad Maxa , ponieważ jasne, pasuje to do estetyki, którą chcemy osiągnąć we Władca Pierścieni Pierścienie Władzy online. Jeśli brzmię zirytowany i trochę lekceważący, to dlatego, że taki jestem. Te rzeczy i więcej.

W tym serialu jest tyle zbędnych bzdur. Właściwie, kiedy naprawdę potrząśniesz gałęziami, trudno stwierdzić, czy cokolwiek, co spada na ziemię, nie jest zbędne. Czy jest tu jakaś prawdziwa historia, czy po prostu śledzimy mnóstwo różnych postaci, które robią różne rzeczy, przeważnie oddzielnie od siebie, i magicznie rozwiązują problemy, które tak naprawdę nie mają znaczenia? Zapomniałem też wspomnieć o zamachu stanu w Númenorze, który jest szczerze mówiąc jedną z najbardziej dziwacznych sekwencji, jakie kiedykolwiek widziałem, z wielkim orłem — ze wszystkich rzeczy — skutecznie potwierdzającym wynik, gdy nasi różni bohaterowie — głównie Elendil — stoją dookoła i wyglądają na tak zdezorientowanych, jak ja się czułem.