W różowo-szarym świetle świtu Juliette Binoche w Bulion i inne namiętności cały film kroczy przez zielony ogród kuchenny, mając na głowie słomkowy kapelusz tak szeroki i falujący jak fala oceanu. Wyrywa z ziemi majestatycznie duży, sękaty seler korzeniowy i wącha go głęboko i czule, jakby wdychała mityczną ambrozję, i zabiera go z powrotem do domu.

Tak rozpoczyna się Bulion i inne namiętności na Zalukaj Tràn Anh Hùnga, co oznacza nutę sensorycznej czci i nutę kiczu, w świadomym zauroczeniu jednym z mniej ładnych warzyw w rogu obfitości natury w Bulion i inne namiętności online. Są ludzie — w tym ten krytyk — którzy obejrzą tę scenę i natychmiast poczują z głodnym mrowieniem, że nadchodzący film został stworzony specjalnie dla ich podniebienia, a są wszyscy inni. „Smak rzeczy” nie jest dla wszystkich innych i to jest w porządku.

Trzydzieści lat po jego pierwszym filmie fabularnym „Zapach zielonej papai” — filmie, który, oprócz innych bogactw, spełnił pachnącą obietnicę tytułu w swoich bujnych scenach kulinarnego przygotowania — francusko-wietnamski reżyser Hùng powrócił do kinowej kuchni, aby stworzyć kawałek wprost gastronomicznego spektaklu na poziomie „Uczty Babette” lub „Jak woda dla czekolady”, tylko bardziej.

Jedzenie jest tematem, celem i motorem napędowym tej skąpo zaplanowanej, ale całkowicie urzekającej historii miłosnej osadzonej niemal w całości w granicach francuskiego zamku dla smakoszy pod koniec XIX wieku; aby wyjaśnić termin „historia miłosna”, jej dwaj ludzcy główni bohaterowie są zakochani w sobie, ale być może kochają jedzenie trochę bardziej. Przynajmniej mają trudności z rozróżnieniem tych dwóch rzeczy.