Quan gorączkowo wraca, by donieść, że w ich stronę zmierza nie UNMC, ale śmiertelnie nieznana siła. Najeźdźcami są Przymierze, religijny sojusz wojskowy, którego celem jest wyginięcie ludzi. Podobnie jak ich odpowiedniki z gier wideo, żołnierze Przymierza są okrutni. Nawet po przybyciu wzmocnionych żołnierzy SPARTAN-II eliminacja bojowników Przymierza wymaga trochę pracy. Oczywiście SPARTAN niszczą najeźdźców, ale następstwa nieuchronnie wiążą Kwan z Johnem (znanym również jako „Master Chief”), nadając serialowi klimat „The Mandalorian” i zaznaczając natychmiastowe odejście od wiedzy o grach wideo.

Kiedy po raz pierwszy spotykamy Johna w serialu, jest on tak samo robotyczny i oderwany jak jego odpowiednik w grze wideo (pomyśl, że Zimowy Żołnierz jest zamknięty w zbroi Iron Mana). Jako zwykła marionetka UNMC i jego bezpośrednia raport/twórca, naukowiec dr Catherine Halsey (Natascha McElhone), los Johna zmienia się szybko po tym, jak wejdzie w kontakt z reliktem Przymierza. W jakiś sposób wiążąc się z artefaktem, na chwilę zrywa jego połączenie poznawcze. Kiedy wraca, kwestionuje nie tylko misję, ale i samo swoje istnienie.

Pierwsze dwa odcinki są złapane między oczekiwaniami długoletnich fanów „Halo” a nowymi fanami serii science-fiction. Próbując przemówić do obu stron, otrzymujemy dwa zupełnie różne odcinki.

Premierowy odcinek wydaje się być stworzony dla fanów gier wideo — prawie od samego początku działa na wszystkich czterech cylindrach, w tym w znanych grach HUD i uzbrojeniu. I tak szybko zapoznajemy się z historią i litanią postaci, że ci, którzy nie są zaznajomieni z fabułą „Halo”, mogą się trochę zagubić.